Songwarld

ଗାଁର ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ପୁଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସ୍କୁଲରୁ ଦିନକୁ ଦିନ ତାଙ୍କର ଜୀବନର ସାଧାରଣ କାମ କରୁଥିଲେ। ଛୋଟ ଗାଁର ଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରକୃତି ସହିତ ସେ ଗଭୀର ସମ୍ପର୍କରେ ଥିଲେ, ତଥାପି ସ୍ୱପ୍ନ ତାଙ୍କ ମନକୁ ସାଧାରଣ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଆଗକୁ ନେଉଥିଲା। ସେ’ଠିରେ ଏକ ଝିଅ ପ୍ରିୟା ପଢ଼ୁଥିଲେ। ପ୍ରଥମେ ଦୁହେଁ ମାତ୍ର ମିତ୍ର ଥିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ସବୁବେଳେ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ — ହୋମ୍‌ୱର୍କ, ପଢ଼ା, ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ। ପ୍ରିୟା ତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ’ମାନଙ୍କୁ ଏହା ସହଜ ମିତ୍ରତା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। --- 🌸 ପ୍ରଥମ ପ୍ରେମର ଆରମ୍ଭ ଦିନକୁ ଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା ଗଭୀର ହେବା ସହିତ, ଏକ ଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନେ ଭାବିଲେ — “ଏହି ମିତ୍ରତା କେବଳ ମିତ୍ରତା ନୁହେଁ, ଏହା ପ୍ରେମ ହେବାକୁ ଯାଉଛି।” ସେ ଆହେରେ ପ୍ରିୟାକୁ ଏକ ଚିଠି ଲେଖିଲେ। ଚିଠିରେ ସେ କହିଲେ — "ମୁଁ ତୁମକୁ ମିତ୍ରତା ଭାବରେ ପ୍ରେମ କରୁଛି। ତୁମେ ମୋର ମନକୁ ଭାବିବାକୁ ଚାହାଁଚ।" ପ୍ରିୟା ପ୍ରଥମେ ହରାହରିଲେ, କିନ୍ତୁ ମନର ଭିତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ଦେଖି ସେ ଚିଠିକୁ ସ୍ୱୀକାର କଲେ। ଏହା ପରେ ଦୁହେଁ ଆଖି ଆଖିରେ ପ୍ରେମ ପ୍ରକାଶ କଲେ। --- 🌿 ସଂଘର୍ଷ ଓ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରେମ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପରେ, ସେ’ମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ କିଛି ବାଧା ଆସିଲା — ପ୍ରିୟାଙ୍କ ପରିବାର ବହୁତ ପ୍ରଥାଗତ ଓ ଦୁର୍ବଳ ବିଶ୍ୱାସରେ ବିଶ୍ୱାସ ...

 🌿 “ଜୀବନର ସତ୍ୟ” ଓଡ଼ିଶାର ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଗାଁ — କାଳିଆପଡ଼ା। ସେଠିରେ ରହୁଥିଲା ଜଣେ ଯୁବକ, ନାମ ଥିଲା ବିକାଶ। ତାଙ୍କ ପରିବାର ବହୁତ ଗରିବ — ପିତା ଜଣେ ଚାଷୀ, ମା’ ଗାଁରେ ଛୋଟ କାମ କରିଥିଲେ। ବିକାଶର ମନରେ ଏକ ବଡ଼ ସ୍ୱପ୍ନ — “ମୁଁ ଦିନେକ ନିଜ ଜୀବନରେ ସାଫଳ୍ୟ ଲଭିବି, ମୋ ପରିବାରକୁ ଗରିବୀରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବି।” --- 🌾 ଶୈଶବ ସଂଘର୍ଷ ଛୋଟବେଳୁ ବିକାଶ ବହୁତ କଷ୍ଟ ସହିଥିଲା। ଗାଁର ସ୍କୁଲରେ ପଢ଼ିବାକୁ ଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ପୁସ୍ତକ ନଥିଲା। ସେ’ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ଧାର କରି ପଢ଼ୁଥିଲା। ପରୀକ୍ଷାରେ ସବୁବେଳେ ଭଲ ନମ୍ବର ଆଣୁଥିଲା, ଯାହାକି ତାଙ୍କ ଗୁରୁଜୀଙ୍କୁ ଖୁସି କରୁଥିଲା। ଗୋଟେ ଦିନ ଗୁରୁଜୀ କହିଲେ — “ବିକାଶ, ତୁମେ ଏମିତି ହାର୍ଡ କାମ କଲେ, ଦିନେକ ବଡ଼ ଲୋକ ହେବା। କିନ୍ତୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ହରାଇବା ନାହିଁ।” --- 🏙 ସହରରେ ପଦାର୍ପଣ ୧୨ତମ ପରେ ବିକାଶ ଭୁବନେଶ୍ୱରକୁ ଯାଇଲା। ସେ’ଠାରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ସହିତ ପାର୍ଟ-ଟାଇମ୍ କାମ କରୁଥିଲା। ଦିନରେ କଲେଜ, ରାତିରେ ହୋଟେଲରେ ବାତିଲ୍ ପୋଛିବା — ତଥାପି ସେ’ ଆଶା ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ। କେବେ କେବେ ଖାଇବାକୁ ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ମିଳୁଥିଲା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମନରେ ସବୁବେଳେ କଥା ଥିଲା — “ମୋ ପରିଶ୍ରମ ଦିନେକ ଫଳ ଦେବ।” --- 💼 ଚାକିରି ଓ ପରୀକ୍ଷା ସ୍ନାତକ ପରେ, ବିକାଶକୁ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ କମ୍ପାନୀରେ ଡାଟା ଏଣ୍ଟ୍ରି ଜବ୍ ମିଳିଲା। ପାଗାର ଥିଲା କେବଳ ₹7,000 ମାସିକ। ଗାଁର ଲୋକେ ହସୁଥିଲେ ...

ଗାଁର ଗୋଟିଏ ପୁରୁଣା ବଡ଼ ବଟବୃକ୍ଷରେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ପକ୍ଷୀ ରହୁଥିଲା। ସେ ପକ୍ଷୀଟି ବହୁତ ଭୟଭୀତ, ଗଛରୁ ବାହାରେ କେବେ ଉଡ଼ିବାକୁ ଭୟ କରୁଥିଲା। ପ୍ରତିଦିନ ସେ ଦେଖୁଥିଲା — ତାଙ୍କର ସାଙ୍ଗମାନେ ଆକାଶରେ ଉଚ୍ଚରେ ଉଡ଼ୁଛନ୍ତି, ନଦୀ, ମାଟି, ଫୁଲବଗିଚା ଦେଖିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ସେ ପକ୍ଷୀଟି ମନରେ ଭାବୁଥିଲା — “ମୁଁ କେବେ ଏମିତି ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିପାରିବି?” ଏକଦିନ ତାର ମା’ କହିଲା – “ଭୟକୁ ଛାଡ, ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ନେଲେ ସମସ୍ତ ରାସ୍ତା ସହଜ ହେବ।" ଛୋଟ ପକ୍ଷୀଟି ଆଖି ବୁଜିଲା, ପାଖୁଡ଼ି ହଲାଇଲା, ଏବଂ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଗଛରୁ ଉଡ଼ିଗଲା। ପ୍ରଥମେ କିଛିକ୍ଷଣ ତଳେ ପଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା, କିନ୍ତୁ ପରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ସେ ଆକାଶରେ ସୁନ୍ଦରଭାବେ ଉଡ଼ିଗଲା। ସେ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲା — “ମୋ ସ୍ୱପ୍ନ ସତ୍ୟ ହେଲା!” --- ✨ ଶିକ୍ଷା ଭୟକୁ ଜିତି, ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ନେଲେ, ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ୱପ୍ନ ସତ୍ୟ ହୋଇପାରେ।